6/6/2008 - acıya meyletmek...
Tuhaf bir tat var bugün damağımda. Acı ve mutlulukla yoğrulmuş sanki ama acıya daha yakın tadı. Ben yine eski halime özlemlerim sonucu ( saçmalık da olsa) geri dönmek istiyorum sanırım. Anlık geri dönüşler ama. Tamamen değil. Neyin soyutlaması bu bilmiyorum. Neyden olduğunu hiç bilmiyorum. Aşk hikayeleri geliyor gözümün önüne. Gözümü kapatsam görmemek için beynimde çınlanıyor ayrılık anları cümleleri.
Aşk filmleri sahneleri
Kavuşan değil ama. Kopan, dağılan, parçalanan sahneler...
Empati yapmayı unutma zamanı geldi bence. Fazla abarttım bence ben bunu da :)
DELİRİYORUM SANIRIM....
Acıya meyilli demek ki bünyeler. Bundan bunu çıkarsam yanlış düşünmüş olmam sanırım.
Eskiler, yenilerin mutluluğuyla özlenince ne tuhaf durumlar yaratıyor. Oysa bu anları yaşamamak için ne çok savaş vermiştim kendimle. Ağladım. Ağladım. Ağladım.Dinsin istemiştim o fırtına. Dindi. Huzurun kollarına savurdu beni olanca kuvvetiyle. Huzurdayım. Ama kaçasım var. Bünyeme fazla geldi sanırsam :)
Ne demem lazım bilmiyorum
İçimden bunlar koptu bugün
Yazdım ve hatta saçmaladım :)
acılar yarattım kendime
mutlu anıma geri döndüğümde
nerden geldiğimi bileyim diye
|